| IJSLAND 9 augustus 2006:
Hrífunes - Landmannalaugar, 75 km
NB: Klik op de foto's voor een vergroting!
Vannacht niet al te best
geslapen, ik hoorde steeds vanalles rond de tent
scharrelen en snuiven. Dat waren de schapen
natuurlijk. We staan om 7 uur op. Het is prachtig
weer. Omdat het nogal frisjes is, ontbijten we in
de tent. Rond 9 uur vertrekken we. Eerst weer een
stuk lopen over het losse grind. Dan nemen we de
F208 richting Landmannalaugar en gaan we echt het
binnenland in.
Er liggen nog wat
boerderijtjes hier en daar. Vandaar dat dit stuk
weg nog redelijk begaanbaar is. Je moet wat rond
de kuilen fietsen. Wel zitten er al stevige
klimmetjes in. Er loopt een IJslands paardje los
op de weg. Ik wil hem op de foto zetten maar hij
gaat er in telgang vandoor.
Als we de laatste boerderij
voorbij zijn, wordt de weg steeds slechter. Hele
steile stukken. Net onder het klimmen moet er dan
natuurlijk weer een auto langs. Erg irritant! Al
snel moet ik stukken lopen. Qua steilte zou ik
het wel halen maar al die losse stenen en kuilen
in de weg zorgen dat m'n achterwiel steeds
wegslipt. Als we weer eens naar IJsland gaan,
moeten we toch maar op noppenbanden gaan rijden!
Het water in de meertjes
waar we langsrijden staat erg laag. Dat is mooi
want dat scheelt ons wat waterdoorsteken. Om
ongeveer 13:00 zijn we bij de camping van
Hofasvol. We hebben er 33 km opzitten en zijn dus
bijna op de helft. Het gaat nog prima dus fietsen
we door. We komen nog twee collega's tegen.
Vlak voor de Eldgja kloof
is de eerste rivier doorsteek. Het is een
behoorlijk diepe rivier. Gelukkig is er ook een
schapenbruggetje waar we overheen kunnen. Dat is
trouwens ook nog lastig, een smal steil paadje
langs. We moeten samen de fietsen duwen. Maar zo
blijven onze voeten nog droog. Het landschap is
hier weer erg indrukwekkend. Even voorbij de
Eldgja kloof moeten we een hoge berg over. De weg
is zo steil dat ik zelfs lopend enorme moeite heb
om boven te komen. Het is loodzwaar om de fiets
te moeten duwen in dat losse zand/grind. We lopen
zo'n 3 km. Helaas is de afdaling ook te
gevaarlijk, ik slip steeds weg. Dus lopen we het
steilste stuk maar naar beneden.
Als we beneden zijn, volgt
er weer een steile klim. En zo gaat het maar
door. We krijgen nu ook onze eerste echte
rivierdoorsteek. Ik blijf op de fiets zitten en
probeer er met gang doorheen te rijden. Dat valt
niet mee want je zakt ver weg in het grind van de
rivierbedding. Volgende keer ga ik maar lopen
want als je op je bek gaat in zo'n rivier ben je
helemaal nat en koud. De meeste rivieren komen
niet hoger dan kniehoogte. Gelukkig is het
vandaag warm genoeg om in korte broek te fietsen.
Wel zijn m'n schoenen en sokken doorweekt en er
komt ook allemaal grind in de schoenen.
We nemen de ene na de
andere rivier zonder problemen. Het is even
opletten waar je er het beste over kunt. Waar hij
op z'n breedst is, stroomt hij minder snel en is
hij wat ondieper. Maar een keer gaat het bijna
fout, ik ga door een vrij diep stuk en m'n fiets
wordt ineens meegetrokken. Met moeite kan ik
blijven staan en ga maar snel terug.
Er volgt een heel
spectaculair stuk waar we eigenlijk in de
rivierbedding rijden. Net als de weg heel smal
is, komt er een bus aan. We moeten ons helemaal
tegen de rotswand aanplakken om niet geraakt te
worden. Vervolgens moet er ook nog een monster
fourwheeldrive langs. Ze hebben hier wielen zo
groot als die van een tractor!
We komen drie Spaanse
jongens tegen op ATB's met bepakking. Ze vragen
hoe ver het nog is naar de camping van Hofasvol
en hoeveel rivieren ze nog krijgen. Het is al
17:00 geweest. We waarschuwen ze dat het beslist
geen gemakkelijk stuk is. Wij zijn nl. al zo'n 4
uur onderweg sinds we bij die camping waren. Het
is nog 20 km naar Landmannalaugar. De jongens
zeggen dat de laatste 13 km goed te doen zijn.
Dat hopen we dan maar.
We ploeteren weer een dikke
5 km door rivieren en grind en bij steile
hellingen op en af. Zwarte bergen rondom, het
lijkt wel een kolenmijn! Maar zo'n 13 km voor
Landmannalaugar wordt de weg vlak. Hier loopt de
weg langs de oever van een meer. Het is prachtig,
schitterend gekleurde bergen rondom en heel
helder water. Eindelijk kunnen we weer normaal
fietsen. Tot aan de camping is het redelijk vlak.
Langsrijdende auto's veroorzaken enorme
stofwolken. Dat is dus zandhappen. Vlak voor de
camping is ook nog een rivier. Hier hebben ze een
soort van bruggetje gemaakt waar je alleen te
voet overheen kunt. Een groepje mensen is zo
vriendelijk om ons te helpen met het optillen van
de fietsen om de brug op en af te komen. Ons gemiddelde is vandaag slechts 9,5 km/h!
Het is druk op de camping.
Nu merk ik pas hoe koud ik het heb in m'n korte
broek. Mijn schoenen zijn doorweekt met ijskoud
rivierwater. Snel zetten we de tent op. Je moet
hier stenen op de haringen en op de scheerlijnen
leggen om te voorkomen dat de tent wegwaait. Er
staat een lange rij voor de douches. Na de douche
trek ik warme kleren aan. Ook de mutsen komen
hier goed van pas. We zijn blij dat we het
gehaald hebben. Het was echt een expeditie
vandaag! Morgen houden we hier een rustdag om de
omgeving te bekijken. Onze tent heeft nog nooit
op zo'n mooie plek gestaan qua uitzicht.
Op onze rustdag is het erg
koud en wat miezerig. Gisteravond zijn ook de
twee duitse jongens van de boot nog aangekomen
vanuit Kirkjubaerklaustur. Ze waren er pas om
22:30. Het laatste stuk hebben ze in de regen
gefietst. Voor Hofasvol zijn ze gevallen en
hebben flinke schaafwonden opgelopen. Een van hen
heeft zijn rem gebroken. Ze zitten er aardig
doorheen. Ze willen naar Reykjavik om een nieuwe
rem te kopen.
Wij beginnen aan de
beklimming van de Blahnukur, een geitenpaadje
over de bergkam van zo'n 50 cm breed met
afgronden aan beide kanten. Het uitzicht is mooi
ondanks de bewolking. Vlak voor de top begint het
wel heel hard te waaien en besluiten we maar
terug te gaan. We maken een wandeling door het
lavaveld richting de Brennisteinsalda. Dit is een
hele mooie rode ryolietberg. Aan de voet ligt een
krater waaruit 'heerlijke' zwaveldampen
opstijgen. Via een andere route lopen we terug
naar de camping. Het is een onwerkelijk
landschap. 's Middags gaan we lekker een poos in
de warme beek zitten. Dit is ook een hele aparte
ervaring. Landmannalaugar is wat ons betreft het
hoogtepunt van onze reis.
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
