VOORBEREIDING

Na de fantastische fietsreis op IJsland van vorig jaar, zal het moeilijk zijn om een bestemming te vinden die dit kan evenaren of overtreffen. Omdat we wel eens boven de poolcirkel willen fietsen, kiezen we voor Noorwegen. Bovendien hebben we al vaak foto's gezien en verhalen gelezen over de Lofoten. Het lijkt ons wel heel mooi om daar zelf een keer te gaan fietsen.

We hebben niet genoeg tijd om van Itens helemaal naar de Lofoten te fietsen. Bovendien hebben we het stuk door Duitsland en Denemarken vorig jaar al gezien. Dus besluiten we om met de auto naar Trondheim te rijden. We nemen de snelle boot van Hanstholm naar Kristiansand. Die doet er normaliter 2 uur over. Maar wij hadden zowel heen als terug een uur vertraging. Op de terugweg bleek ook nog dat ze ineens het vaarschema veranderd hadden, ipv 18:30 ging hij pas om 20:00 weg. Dus hebben we erg lang moeten wachten. Voordeel van deze boot is vooral dat het goedkoop is.

De autorit van Kristiansand naar Trondheim was nog best lang. We hebben er anderhalve dag over gedaan. Inn Hamar hebben we ook nog even een uitstapje naar het Vikingskipet gemaakt. Als we dan toch in de buurt zijn!
We parkeren onze auto op het vliegveld Vaernes, zo'n 30 km vanaf Trondheim. Hier is een low budget parkeerterrein voor lang parkeren. En er is bewaking. Uiteindelijk zijn we voor 3 1/2 week parkeren 800 NOK kwijt (ongeveer 100 euro), in een parkeergarage in de stad zelf ben je zeker 3x zoveel kwijt. Natuurlijk was het veel eenvoudiger geweest om met het vliegtuig naar Trondheim te gaan, maar wij zijn niet zo gek op vliegen. En zo zie je in de auto ook nog wat van de zuidelijke helft van Noorwegen.

In Vaernes begint onze fietsreis dan echt. We gaan eerst de Kystriksveien volgen die officieel van Steinkjer naar Bodø gaat. Maar wij kiezen het eerste stuk voor een rustiger route via Trondheim. Van de Kystriksveien bestaat een handige brochure die in PDF formaat is te downloaden. Hierin staan alle vaartijden van de pontjes. Dit is wel heel handig om van te voren te hebben. Je komt namelijk minstens 8 pontjes tegen onderweg. Als je via Trondheim gaat, heb je nog een extra pont.
Op de pontjes hoef je niet voor je fiets te betalen, je betaalt het tarief van een voetganger. De prijzen varieren nogal maar zijn niet hoog. Gemiddeld zo'n 30 NOK p.p.

Vanaf Bodø willen we met de boot naar Moskenes op de Lofoten varen. Daarna zien we wel waar de route langs zal gaan. We hebben geen strak tijdsschema gepland. Dus ter plekke bepalen we hoeveel tijd we nog hebben en waar we nog naar toe kunnen. We moeten in elk geval weer terug naar Bodø of Fauske om met de trein naar Trondheim te kunnen reizen.

De kaarten die we gebruikt hebben:

Noorwegen: Freytag & Berndt, Midt - Norge (2)schaal 1:250.000
Noorwegen: Freytag & Berndt, Norwegen Nord (3) schaal 1:400.000

Deze kaarten waren niet zo geweldig, ze zijn aan beide kanten bedrukt en het zijn enorme lappen papier. Onderweg dus niet praktisch. Thuis had ik wat kleine deelkaartjes gemaakt door met m'n digitale camera foto's van de kaart te maken en deze uit te printen. Deze kaartjes passen precies in de kaarthoes van de stuurtassen. Op zich heb je de kaarten niet direkt nodig als je de RV17 volgt, maar het is toch altijd wel fijn om een kaart bij je te hebben. Op de Lofoten en Vesteralen hebben we nog gedetailleerde kaarten gekocht met hoogtelijnen erop.

Verder hadden we nog de Dominicus Reisgids Noorwegen met nuttige info.

Links:

Website met alle info over de Kystriksveien (RV17)
De boot van Hanstholm naar Kristiansand
De veerdiensten van de Hurtigruten
Veerdiensten en busboekje van Nordland
Treinen in Noorwegen
Officiele digitale reisgids Noorwegen

Overig:

Wat verder nog van belang is als je gaat fietsen in Noorwegen: goede (regen)kleding, een reflecterend vest voor de vele tunnels die je onderweg tegenkomt, evt. ook goede verlichting op je fiets. Wij waren ook blij dat we onze Visa creditcard mee hadden, onze pinpassen werkten niet overal.
Het is een duur land, je bent in de supermarkt zo 300 NOK (38 Euro) kwijt voor een tasje vol dagelijkse boodschappen.
Campinggaz was wel te koop bij de meeste benzinepompen met boetiek.
De Noorse campings waren gemiddeld 110 NOK (2 personen, tent en fietsen). Vaak moest je nog wel douchemunten kopen. De faciliteiten waren eenvoudig, vaak maar 1 of 2 douches en 2 toiletten. Wel was er op de meeste campings een keukentje waar je gratis van het elektrische fornuis gebruik mocht maken. Ook kon je op de meeste campings wel hutten huren als je dit zou willen. Af en toe waren er wasmachines en wasdrogers aanwezig.

START VORIGE VOLGENDE