31 juli 2006: Torshavn - Norðskali v.v. 101 km
NB: Klik op de foto's voor een vergroting!

Na een onrustige nacht met een behoorlijke golfslag worden we om 4:30 gewekt. Om 5 uur moeten de hutten leeg zijn. Alle spullen naar boven gesleept. Daar moesten we wachten tot het autodek open zou gaan. Omdat het nog zo vroeg is, hebben we helemaal geen trek in ontbijt. Om 5:45 is er land in zicht! Het is mooi weer, wat een geluk!

Om 6:15 kunnen we pas naar de fietsen toe, ze hebben de reis goed doorstaan. Het duurt een uur voor alle auto's uitgeladen zijn en wij eindelijk weg kunnen. En dan fietsen we op de Faeroer! We hebben besloten om in Torshavn de camping op te zoeken en de tent daar neer te zetten zodat we wat zonder bagage rond kunnen fietsen. De camping is al open. Een beetje een zootje want afgelopen weekend hebben ze het jaarlijkse feest van de Faeroer gevierd. De beheerder zegt dat we echt geluk hebben met het zonnige weer. Het is de laatste twee weken steeds erg mistig geweest.

Het echtpaar met step en fiets, Jaap en Joke, worden onze buren op de camping. Zij hebben een kleine week op de Faeroer en reizen daarna door naar de Shetlands. Jaap verzamelt o.a. rabarberrassen en heeft die van de Faeroer en de Shetlands nog niet. Daar gaan ze dus naar op zoek.

Als we de boel geinstalleerd hebben, drinken we een bakje koffie en fietsen daarna terug naar de haven om bij een cafeetje een broodje te eten. Torshavn is de grootste stad van de Faeroer. De huizen zijn vrij eenvoudig maar staan ver uitelkaar. Sommige huizen hebben nog gras op het dak. Auto's zijn hier erg populair, bij de meeste huizen staan twee auto's en af en toe zelfs drie. Van ieder automerk is er ook een garage te vinden. Het drukke verkeer valt ons een beetje tegen.

We nemen de toeristische route over de bergen. Daar is minder verkeer want ze gaan allemaal door de tunnel. Wel rijden overal de campers die net als wij van de boot komen. De bergen zijn met gras begroeide basaltblokken. Overal erosie en watervalletjes. Het is prachtig groen. Nergens bosjes of bomen te zien. De schapen lopen los rond, ook op de wegen. Ze hebben van die lange plukken wol en mooie hoorns. Je ziet ze in allerlei kleuren. Voor auto's zijn ze niet bang maar voor ons wel.

Op de bergpas hebben we een schitterend uitzicht. Je kunt zelfs de zuidelijke eilanden zien. Onze duitse hutgenoten komen voorbij met hun kampeerbusje. Ze zwaaien naar ons. Na een lange klim krijgen we een steile afdaling. We fietsen naar Kollafjordur. Er komen mistflarden via de fjord binnen drijven, een mooi gezicht. Ons einddoel is de brug over de Atlantische Oceaan. Deze brug verbindt de eilanden Eysturoy en Streymoy met elkaar. Hier willen we natuurlijk even overheen fietsen. We hebben er alweer 50 km opzitten en gaan dus maar niet verder aangezien we dezelfde weg terug moeten fietsen omdat er geen andere weg is.

Op de terugweg komen we de amerikaan tegen en ook de twee duitse jongens. Zij hebben hun bagage wel bij zich en gaan verderop naar een camping. Ik ben wel blij dat we vandaag even zonder bagage fietsen want het is hier best zwaar met die steile lange hellingen. In een mini supermarkt kopen we chocoladekoekjes. De mensen daar spreken Faeroers met elkaar, een apart taaltje. Als we buiten onze koekjes opeten, komt er een mevrouw vragen waar we vandaan komen.

Het wordt ondertussen steeds frisser. Na een lange klim kunnen we dalen naar Torshavn. Mijn handen zijn verkleumd als we op de camping aankomen. Na een warme douche en een erwtensoepje zijn we weer opgewarmd en gaan we het stadje in op zoek naar een snackbar o.i.d. Er is niet echt veel te beleven maar bij een vaag tentje bij de haven verkopen ze patat.