| DE
FAEROER EILANDEN 29 juli 2006: Hanstholm
- Veerboot , 5 km
Eindelijk kunnen we eens
'uitslapen'. Om 8 uur wordt het te warm in de
tent en moeten we opstaan. We proppen ons vandaag
helemaal vol met broodjes en yoghurtjes en ijs.
Onze reserves moeten weer wat aangevuld worden na
deze zware week. De camping ligt vlakbij het
strand dus nemen we daar nog even een kijkje voor
we om 14:30 de boel inpakken. Tegelijk met ons
vertrekken ook bijna alle campers en sleurhutten,
die zien we bij de veerhaven weer terug waar ze
in een lange rij staan te wachten om in te
checken.
We fietsen rustig naar de
haven en zoeken daar een terrasje op. Om 16:00
wordt het wel heel druk bij het veerbootterrein
dus besluiten we om ook maar vast in te checken.
Als we aansluiten in de rij auto's, wenkt de
incheckdame ons en mogen wij als eersten naar
binnen! We parkeren onze fietsen bij een bankje
en installeren ons voor een paar uur wachten. Er
is ook al een andere fietser, een meisje uit
Polen. Ze heeft een heel zwaar beladen aanhanger
bij zich. Omdat het eten in IJsland zo duur is,
heeft ze alles uit Polen meegenomen. Maar nu
ontdekt ze dat fietsen bijna niet gaat met de kar
zo vol.
Een deense meneer gewapend
met fotocamera komt naar ons toe voor een
praatje. Hij heeft hier vlakbij een zomerhuisje
en gaat ieder jaar even bij het inschepen kijken
omdat hij dat zo fascinerend vindt. Hij zegt:' Er
zijn vijf groepen mensen aan boord: de gewone
gezinnen met hun auto met skibox op het dak, de
campers, de monster-campers ( echt enorme
vrachtwagens!), de motorrijders en tenslotte de
meest interessante groep, de fietsers'. Hij wil
graag een foto van ons maken. Dat mag.
Er komen nog twee duitse
jongens op de fiets en een duitse man. Dan nog
een amerikaan die eruitziet alsof hij al jaren
onderweg is. Hij heeft lang haar en een lange
baard. Zijn fietskar is versierd met een
zwitserse vlag en een hawaii bloemen ketting. In
z'n bidon zit een ondefinieerbaar wittige inhoud.
Schimmel?
Tenslotte arriveert er nog
een echtpaar uit Nederland. Zij op de gewone
fiets en hij op de step! Met rugzak en tent! Tot
we eindelijk de boot op mogen, maken we gezellig
een praatje. Pas om 20:30 kunnen we de boot op.
We moeten naar het hoge autodek bij een gladde
steile helling op. Er zijn hekjes waar steeds
drie fietsen tussen kunnen staan. Met spanbanden
sjorren we de boel stevig vast. Gelukkig hebben
we wat extra spanbanden meegenomen. Slaapzakken,
stuurtassen en kledingtassen nemen we mee naar de
hut. Tijdens de overtocht mag je niet bij de
fietsen komen.
We zitten met een duits
gezin in een zes persoons couchette. Het is iets
ruimer dan ik verwacht had. Na onze spullen te
hebben gedumpt, gaan we het schip verkennen. Net
zoiets als de boot naar Newcastle. Al snel hebben
we het bekeken en gaan we buiten zitten. We
vertrekken pas om 22:00. Ze blijken aan boord al
de Faeroer tijd aan te houden. In no-time is de
kust niet meer te zien. Het wordt te koud om
buiten te zitten.
Binnen zoeken we een
comfortabele stoel op. De amerikaan komt bij ons
zitten en vertelt over zijn reis. Hij is vier
maanden onderweg door Europa. Ik kom er ook
achter wat hij in z'n bidon heeft zitten: honing
met daardoorheen ananas, banaan, besjes en wat
hij ook maar aan eetbaars tegenkomt in de berm.
Hij leeft voornamelijk op bier en fruit. Voor we
het weten is het alweer laat en tijd om de hut op
te zoeken.
|
